bir çocuk gibiyim
hayatın getirdiklerini merakla bekleyen
aklım hala bildiğini söylüyor
inatla savunsam da değişimi
örtündüğüm sadece tenim
beyin kendi kendine inkar ediyor
kalbin sesini dinlemiyor
sevgi öldü diyor
bir mezar gösteriyor
dünya kadar büyük
ağla, haykır,unut diyor
beklediğin nedir
belki de bir hiçtir
o zaman bırakayım hiçlik yutsun
savuracaksa savursun asiliğime rağmen
dilim yüzünden mahkum edecekse
etsin yalnızlık dolu odalara
kaybedecek neyimiz var ki
yalanlardan b
aşka
korkmuyorum ki kabuslarımdan
ölmedi işte ölmedi sevgi
saçına rengarenk tokaları takacağım
kırmızı satene saracağım
Güneş'in diyarında saklayacağım
dünyanın ötesinde fezada tutacağım
isteyen herkese de sevgiyi vereceğim işte
var mı ötesi var mı...
UÇUK..
Kategoriler
