güvenmiyorsan yansın ruhunun en ince yerleri
sende yum kahpe gecelere gözlerini
gelde utansınlar yık engelleri
hüzün oldu herşey neşem yok erteledim günleri
sevdin mi beni inan bilmiyorum
dem oldum karardım sevemiyorum
ne oldu sana yollarını şaşırdın
gelmemekle suçlusun kendini kandırdın
b
aşkaları sırtımdan vurdu hep onları ahım alsın
gelsen har olurum harmanda kanıma kansın
dönüpde bakmam isterse dünya yansın
ne çok sevmişim
aşkın adı batsın
bu şiirler sana bilmiyorum niye
ne güzel yaşıyordum kendi kendime
şiirleri taş yapıyordum tüm dertlerime
kurutamam gülü gelse bile düşlerime
geçmişin hesabını tutmakdan yoruldu ruhlar
mavi gülüm orda yalnızlıklarımız var
buluşmakla ilgili hiçbir şiirim yok manidar
hasret kokuyor tüm şiirlerimle şarkılar
sen akıyorsun damarlarımdan
ismin düşmüyor dudaklarımdan
affet sana yaptıklarımdan
bülbül bile güle tutunuyor dallarından
imrendim sevenlere sarılmaya var mısın
engel yaratma kendince yollara dargın mısın
söz verdik ölmeden buluşmaya hatırlar mısın
beni ayağa kaldır desem gelmeye hazır mısın
Kategoriler
