Bir serçe böcek yakaladığı zaman kendisini dünyanın en mutlusu sanır
Çünkü zannederki bundan daha güzel yiyecek olamaz diye,
Oysa bir güvercin iğrenir o yemden.
Biz insanız, insanda bazen mutluluğu kendisi yaratır
Hemde çok defa tam da
Bir diğerinin cehennem ettiği, iğrendiği yerde.
Bizde iç değerlerimizden bir şeyler kaybetmeyelim.
Ne kadar geçmişe bağlı olsakda , iğrenmeden yaşamayı öğrenelim,
İğrenmeden sevelim........
Dünya bir akımdır,sürükler veya batırır bizi
Bizler bu akımda yüzüyoruz, yönetmiyoruz.
Horoz ötünce güneş doğmaz,güneş doğunca horoz öter.
Kör olan göremez tanrının kıvılcımlarını,sinyallerini....
Birbirimizi süzgeçten geçirip cüruf olarak görmeden
Kendimizi beğenmişlik denizinde boğmadan
Her insanda bir renk olduğunu anlayarak..............
Bunu ancak gözlemleyen anlar vede hiç şaşırmaz mesela,
Karnı tok olan , aç beynin felsefesini çözemez
Sen aç kalırsan yahut o doyarsa anlarsın felsefesini.......
En iyisi şöyle düşünmeli bin yıllık çınar yaşadıda, bir günlük böcek
yaşamadımı.
Bizde kısa yaşamımızda kendimiz dışında bir canlıyı sevelim
Bu kedide olsa, köpekde, çoçukda,kendi evimizdeki bir yapma bir çicek olsa
bile.......
Ama sevelim
Kendimiz dışında birini iğrenmeden
Şairin Sitemizdeki Diğer Şiirleri
Yorumlar
Henüz kimse tarafından yorum yapılmamış.
Yorum Yaz
Kategoriler
