Susuzum en yeşilinde bir vadide.
Hüseyin’im
ve kerbelanın ta kendisiyim şimdi.
Soluksuzum,
kavruğum ve minnettsiz.
Musa’yım.
Kızıldeniz’i yarmakla başladı mucizem.
Odun ettim balıkları yaktım suda
Ve su bile yandı bugün benimle.
Dergahta buluştum Pir Sultan ile.
Hacı Bektaş’aydı dizelerim.
Mevlana Gel! dedi.
İşte burdayım.
Sonsuz
aşk için burdayım.
Ve dizelerde külüm şimdi ben.
Gönüllerde sevdayım.
Kerem’im,
belki de Karac’oğlan.
Şirin’im ben en gerçeğinden ve
şirindir dillerim en sahicisinden.
Gülen gözlerimle girdim yüreklere ve
narindir yüreğim en incesinden.
Aşktan korkarım.
Sevdadan yana nasıl da cesur.
Bedenimle yaşarım,hücrelerimle ve
gelgeç değildir fikirlerim.
Orduya bedeldir yüreğim,
bir de korkusuz.
Utanmak adına örterim
aşkın üstünü.
Kilitlerim zindana
ve sevda apaçık ortadadır.
Göğsümü gere gere hatta.
Adını bile anmam yarin
karabasanlar uğruna.
türkülerde ararım bir tek nağmede.
halaylarda,baraklarda koşarım ben
Ve ben Veysel’im bugün.
6 Nisan 2007
Kalem şiir kusuyor.
Ama gözlerim hala gülümsemede
Kategoriler
