Ustalardan Şiirler

Önümde bir tavus kuşu sekeler
Sarsar beni acıların tortusu

Özlemlerim,
Yağmur dolu rüzgarlardan geliyor
Gözlerimse sana tutkun
Bedenim oldukça yorgun
Sanırsın ki dönme dolap
Varlıkla
Yokluk arasında memik dokuyor

Çocukluğum çantalara kilitli
Korkusu yok biberin acısına
Kıvrım kıvrım siğaramın dumanı
Mızrap teli öpüyor
Işıklı oyunlara aldanan insan
Zulüm
Solgun bir gecenin ortasında
Soframıza konulan peynir ekmek

Yoruldukça terler insan
Kör umut ekiliyor dağların doruğuna
Elimle derlediğim, elimle topladığım
Çavdarımsı güzellik
Ben denizin yeşilini görmedim
Okyanusta bir gemi ağır ağır giderken
Gözlerime sığınan güllerin günahı ne?

Kemiklerim susamış
Özgürlük denilen denizin sularına
Ne kaldıysa dostlardan bize kaldı
Kilimde göz rengi
Halıda el
Vurulup düşen kan davalıydı
Ağıtların içinde masal masal yatıyor
Sarı tütün sasılaştı dilimde
Yaşam dondu, akmıyor dosttan yana
İşçileri taşıyan yol hepten yorgun

Dediler ki, “Yar yaylası serindir”
Usuma çakılan korkunun adı
Çocukların geleceği
Yıldızlar savaşı pencereye dayandı
İnsanlar, kursak doldurma sevdasında
Ya sen neyin peşindesin eyyy ozan?

Sevdamızın kaç adı var?
Başımın üstünde jüpüter gezegeni
Penceremde yağmur sesi
Acılarım şahlanmış bir kısrak şimdi
Yüreğim uyanmış mercan balığı
Ellerim yelken
Haykırışım duyulsun
Dışarıda işçiler beton kırıyor
Öylece bozuluyor gecenin sessizliği

Önümde bir tavus kuşu sekeler
Yüreğimde acıların tortusu