Ustalardan Şiirler

Bir bakışta bir görüşte anladım,
Sen tam şiirlerimde aradığımsın!
Söyle bana güzel kız, nedir adın?
Bir ozana modellik yapabilir misin?

Bir bakışta bir görüşte anladım,
Sen tam aradığım ifadesin.
Çığlak bendeliğinle şiirlerimi
Soymaya muktedir misin?

Belki titreyecek dudakların, soluk,
Belki üşüyor, gövden soğuk!
Yerdeki marleylerin karelerine takılan,
Şiirimin ruhu, gözlerindeki buğu!

Perde arkasına geçebilirsin,
Üzerindekileri çıkart koltuğa,
İlham pelerinini al üzerine,
Şiirleri sar, sıcak gövdene!

Uzan şu şilteye sere serpe, rahat ol,
Savaşa hazırlanmıyoruz, gevşe,
Bak ham halde şiir, yüz hatlarında,
Sıçramaya hazır beynimden,
Bembeyaz sayfalara!

Eğilip, bükülür narin bedenin,
Gecenin ayazında ürperir tenin,
Dışarıdan bir ses gelir bakarsın,
Uzun saçlarınla, dizelerime sarkarsın!

Bir bakışta bir görüşte anladım,
Gözlerin vahiy sıcaklığında,
Kapanmak istemezmiş gibi kirpiklerin,
Dalar ok gibi şiirlerime!

Omuzların kaygan bir kaya,
Duruşunda bir heykelin asaleti var,
Sıkı duruyorsun yaşama karşı,
Ölüme, zorluklara ve ihanetlere!

Açmışsın göğsünü, objektiflere!
Sanki de çoktandır meme uçların,
Hazırmış gibi poz vermelere!

Gel güzel kız, bir fotoğraf alacak!
Bu uygunsuz ve cüretkar bakış!
Hem arzulayan, hem meydan okuyan!
Sonra resmedecek dişiliğini, satır aralarına!

Şairin bilinmedik bir yanı var, farkettin mi?
Güzel fotoğraf çekmek ister, kirpikleri objektif!
Güzel resmettiği söyleniyor, tek farkla!
Tuali umarsız kitap yapraklarından,
Kalemi; senin parmakların,
arasından seviyor!

Alışık, akışkan şu gecelere,
Saçlarıyla gönül dağıtan!
Şiirlerime modellik yapabilir misin?

Mahir ellerin dokunuş olmuş,
Ham olanı, bedenin soymuş,
Soyupta iki kadeh yaratmış,
Muhteşem şiirleri!

Dışardan bakan anlayamayacak,
Bu şiirin sahibi kim?
Yanıtı yazanla, yazdıran gibi!

Her şiirin bir yaratıcısı var ki!
Bir de ilham edeni, güzel kız!
Bu şiirlere annelik edecek sensin!

Soyundun, geç otur şu sandalyeye!
Dik dur! Dikelsin şiir, bir anıt gibi!
Ağzını açmış bir dişi arslan gibi!
Kükremeye ve sonsuz düşlemeye!

Haydi! Şöyle uzan şimdi kalbinin rıhtımına!
Fırtınalar kopmadan, okyanus kabarmadan!
Sert dalgalar vurmadan kırılgan bedenine!
Çağır dizelerimi çağır, uyut memelerinde!

Şimdi pencereden vurur, ayın son ışıkları!
Şair geceleri çalıştırıyor ruh kölesini!
Geceleri yanaşıyor söz-dizim ustalığı,
Sabahla yorgun gözleri, uykuda donmadan!

Bak bu karanlığı ölgün gecede!
Işıl ışıl yanarken binlerce yıldız!
Güneş yükselirken onlarda ölecekler!
Güneşin koynunda kaybolacaklar!

Çıplaklığınla sende gel karış dizelerime!
Bir küp şekerin çaya karıştığı gibi!
Bak bu karanlığı ölgün gecede!
Şiirler bile donacak, yaşam karelerinde!

Güzel kız bana bir poz ver!
Bir suretten şiir yaratacak şair!
Sana da saltanatı kalacak başlığın!
Modellikten terfi edecek çıplaklığın!

Tüm kelimeleri sana yazacak bu kalem!
Sana ve güzelliğine ithaf olacak dizeler!
Sonunda ölmeyecek mi sanki güzellik bile!
Şiir kalır merak etme, kaybolur sözler!

Bak bu karanlığı ölgün gecede!
Işıl ışıl yanıyor binlerce yıldız!
Güneşle birlikte onlarda ölecekler!
Güneşin koynunda yitip gidecekler!