Ustalardan Şiirler

Boğazda Uçargiller bir cümbüşte,
Katıp aralarına masmavi bir balonu,
Sürtünüyorlar oksijenine, en keskin soğuğun,
Dağ/tepe aşıyorlar, gri bulutlar kanatlarında,
Amfilerde ses veriyor tarih, eski müziklerden,
Bahçede güller açıyor, yürek kıskandıracak denli,
Duygulu ve uysal denize bakıp, esnemek ne mutlu,
Dalgalı ve fırtınalı geçmişi haşlamak,
Yokluk tavalarında,
En düzensiz yılları yıkamak,
Kent engizisyonlarında.

Pembe bir apartmanın önünden,
Uzanıyor ruhum tanımadık bahçelere,
Yelpaze gibi açıp, hücrelerini beynimin,
Yırtıyorum, zaman aşımına uğramış mektupları,
Havasını yırtıyorum boğaz sırtlarında havalıların,
Bilinmeyene kucak açmak ne güzel!
Çam ormanlarına, Meşe palamuduna,
Ahşap evli sokaklarına, geçmiş yaşayan İstanbul’un!

Antik, canlı ve buruşmamış yanlarıyla,
Gelmişsek İstanbul’un en bakir tarafına
Ve bostanında bereket kollamak varken,
En tatlı yemişlerini tatmak varken Kuzguncuk’un,
Niye düşünmek hüzünle, neyi düşünmek?
Bu ne … yemek!

Odalarında o tatlı huzur evlerinin,
Ağaçlı bir sokağa açılan pencerelerinden,
Ne kelebek avlanmalı bahçelerinde,
Ne mide ifsad edilmeli,
Soğuk buz gibi bir rakıyla,
Beyaz peyniri içerde halvet etmeli.

Sular topluyor, harcadığı teri tenime,
Adı kadar aşığıyım, çünkü sırılsıklam,
Neye diye sormayın? Adı her yere yazılı,
Koylarda, ışıklarda, yosunlarda,
Tomurcukta, dolapta, damarda,
Kime diye sormayın? Dil yüklenemez ağırlığını!
Anlatmak istese de havasını, suyunu,
Birleşik Uyum Krallığını, huyunu,
Yine takım halinde çıkın çocuklar sahaya,
El edin, saçlarınızı bayrak yapın, karşısında,
Sevgiyle borç ödeyin taksit taksit, alana,
Fırıldak gibi dönün etrafında,
Ayine dönüşsün hayatınız, ince ip üzerinde,
Balerin kıvraklığında uçuşun,
Bildim siz uçargillerdenmişsiniz,
Yürümekse devenin de harcı, siz uçun,
Özgürlüklerinizi teslim alın, bıraktıklarınızdan,
Yürümek kaplumbağa kadar,
Uçmaksa martı gibi göklerde,
Ne ilhamlara mazhar eder,
En dinamik yönleri,
Haydi uyanın! Artık gerçekler havalandı,
Gerçek hayal gücümüzle!