Ustalardan Şiirler

Boğazından geçen herhalde cam kırıklarıydı,
Yoksa çakıl taşları,
Avuçiçlerinde ter kana bulanmış,
Hançerse kının da uslu durmamış,
Bulduğu hedefi de vurmamış tı!

Ta göğsünün sol cenahında,
Düğümlenmişti ya bir şeyler,
Oğuşturduysa da ne kadar yumruğuyla,
Tınmamıştı acı, hafiflemedi, hafiflemedi,
Yükleri ağırdı, çok ağırdı!

Dağlarda çıplak başlı,
Çıplak başlı dağların çocukları olmanın,
Mürid olmanın
Bedeli ağırdı! ..

Daha zoru varmıydı?
En büyük sınavda ertelenmesi şanın,
Bakakaldı dağlının yüreğini andırır dağlar,
Daldı sonsuz karanlıklara güneş, derinden,
Göklerdeki en büyük göz!

Uzaklaştı serinler,
Dudaklarda tebessüm, acı savaşların hüznü,
Çocuklarda öğrenmişti zulmü,
Yaşamadan özgürlüğün şevkini,
Doğrusu onlarında yükü ağırdı,
Çıplak başlı dağların,
Çocukları olmanın,
Ağırdı bedeli! ..

Karnı burnunda analar,
Hani savaşa uğurlarken erleri,
Bir zamanlar oyuna duran kızlar,
Kanlı ağlayışlarından yaşmaklarına,
Damlalar dökmemeliydi belki!

Belki şömineye odun atacak,
Ormanda ağaç kesecek kadar sert,
-Fakat gece elleriyle en mahrem,
En nasırsız, en ince,
En duyarlı anlara kanat açan,
Açan, açılan, açtıran yanlarıyla,
Kadınlarımız,
Kızlarımız,
Analarımız,
Onların da yükü ağırdı,
Çıplak başlı dağların kızları olmanın,
Ağırdı bedeli, ağırdı 859,
ağırdı dostum! ..

Belden kama, göğüsten fişek çıkarma,
Yurdun alanlarında, can yaşasın adına,
Özgürlük kadar silah bırakma,
-Silahlarında yükü ağırdı-
Çıplak başlı müridlerin gövdesinde,
Niceliksel dev ordulara-karşı koymanın adı,
Akıntıya karşı kürek çekmeydi,
Hem dahası sürdürmek vuruşmayı,
Topyekün kalkıp gitmekti tarih sahnesinden,
Zafer yarına ertelenmişti-imamın gözü ufku taradı,
„Varlığıyla can verecek çocuklar Kafkasya’ma! “
Yıl Bin sekiz yüz elli dokuz,
Yer,
Gök,
Yürek, hepsi ağladı,
Kuşkusuz özgürlüğün bedeli ağırdı,
„Özgürlük, ey özgürlük! “ diye müridler haykırdı,
Göz yaşardı, yürek sarsıldı,
Ama çıplak başlı dağlarda-

özgürlüğün bedeli ağır,ağırdı! ! !