sen giderken benden
ben oynamaz sanıyordum
yer yerinden..
zulanda yağmur ve tohum
zulanda hayat, ardında deprem
anlayamıyordum daha toydum
çokta önemsemiyordum...
sen giderken benden
ben hiç ağlamıyordum
en azından güneş
olduğu yerde durur sanıyordum
önce ay karardı, sonra ruhum
sonra fotoğraflarla
bir daha soldum
toydum daha
hala anlayamıyordum...
şimdi divane
şimdi özlüyorum
güneşe hasretim değil mevzu
ve ne yağmursuzluk çok zor
ne kaybolan tohum!
ne de hayat
dışında kaybolduğum...
kokun kaldı burada
onlarca yıkanmış yastık, yorgan
silinmiş yer, kazınmış duvar
kar etmiyor
yoksun
aşk mevzu
asıl mevzu
zor mevzu
öğrendim yokluğunda
anlamayı da, ağlamayı da
ve bi sey daha
biliyor musun
seni kendimden
daha çok seviyormuşum...
prosayko
Kategoriler
