bir gök geçer dalgın, uykulu
gözünün ortalığı nasıl da kalabalık
kırkikindiler habersiz ve aceleci
ağaçlar rüzgârı gammazlama yarışında
ağzın yarı açık suçhane!
bedestende özüm kalır ipeğe küser
aşkyankım sesimin uzak şehri
üç kez nefes aldık öksürüp utanmaya
kuşlar nöbete kesti uyandık
ayıl be dedi şiirle seviş ömrüm
bir sarhoşun ağzında şiir çantası
kitap kapağı gibi süslü gönlümüz
takvim yapraklarıyız dünün
günahlarımız kulak arkası
gül ölürken de koku saçtı evrenine
burnumuz unutkanlıklar kumpanyası
her hatıra beklentisiyle gelir
akıl gecesi uzun bir şantiye
böyle anlarda belirir kirpik yaraları
ne şehirler düşer gölgesine
alnın suçsuz kabulhane...
Eliz Edebiyat/ Ağustos 2011/Sayı 32
Nevzat KONŞER
Kategoriler
