Suya yazdım
aşkımı aldı gitti dereler
Dolaştı tüm dünyayı bulamadı bir liman
Dinmeyen bir sancıdır yüreğimi bereler
Yok mu dinlensem biraz iklimleri ılıman
Yolcusuz bir gemiyim nice fırtına gördüm
Of demeden aradım yüreğe umut sürdüm.
Bülbül olup şakıdım bahçe bahçe dolaştım
Aşık olmak istedim gül dalına konup da
Sonunda boyun büktüm yalnızlığa alıştım
El öyküsü dinledim içten içe yanıp da.
Nasip olmadı sevmek romanlar da okudum
Ben kendi hikayemi yalnız kalbe dokudum.
Kim anlar beni bilmem herkes kendini bilir
Çoğu
aşk'ı tatmış da ayrılık yazar durur
Niceleri var daha aradığını bulur
Bir benim kaderime hasret alazı vurur
Sanki alna bulaşmış kömür karası zifti
Gördükçe kıskanırım sarmaş dolaş bir çifti.
Nerdedir öbür yarım bir bulsam susacağım
Hangi kalbe yanıksa seyretmeye razıyım
Kendimi göstermeden sessizce pusacağım
Ben de bu
aşk yolunda derim artık gaziyim
Sakat kalbe yanarak ömrümü bitiririm
Belki de dayanamam aklımı yitiririm.
Ayvazım DENİZ
Kategoriler
