-önce doğurdun beni lâkin
sonra doyurdun kendinle-
gün doğmadan doğuran bir şehirdir bedenin
her mahalinde ıslak dudaklarımdır mührümün izi
tetiği çekilmiş isyankâr silahların kabzasında
kaç cesedin ölümünü işlemiş bir öyküyüm
lirik paragraflarımda
öyle ki hiçbir
aşk beklemez cinayetini
susarken üstelik
ve sularken susuzluğun masumluğunu
sana dair iklimler büyüttüm saksıda
bakışların şairini arayan derelerin imgesel çocuğu
göbek bağı kesilmemiş sarışın bir peydahsın içimde
kimden çaldığım bile belirsiz
yar diye çehreni çizdiğim mürekkep
dil bulsa da konuşsa çok geç olmadan vakit
ayazı mavi resimlerde kalmadan ateşimin alazı
kor acıtması sikkelere satıyorum elem kolyelerimi
sana mecbur ayaklarım
ve gidiyor imzalı bir tayinin ertesinde
en ücra taşralar bile olsa yüreğinin meskeni
bilirsin ve en iyi sen anlarsın beni
doğduğun yer değil
doyduğun yerdir
aşkta memleket
ve
aşk bir bayraktır artık
Nevzat KONŞER
Nisan 09
Kategoriler
