Ne güzelliğin kalır, ne gençliğin teninde
Sevgiyi kalpten atma, kalırsın terk içinde
Atlar hep koşmaz yolda, dinlenir bazen han'da
Bir gün kaçar soluğun, kalırsın uzağında
Çiğ lokmadır kelime, çok aldanma midene
Gel sevdaya kir katma , cennet almaz evine
Ah alma derler
aşk'ta, yücedir seven arş'ta
Sanma kalır yanına, bir gün uyursun taş'ta
Hiç haykırma boşuna, Azrail paklar bil ki
Can yanarken ateşte, cehennem aklar belki
Hep kötüdür kandırmak, yalan çare değil ki
Düşman mert olsa idi, yılanlık etmezdi ki
Güvenme servetine, tutma cep deliğinde
Şeytana nispet edip , kalma namert elinde
Doğru varsa içinde, sevgi kalbin teridir
Bozulursa töresi, evi azap yeridir
Ay çözülse yerinden, kara çeker aşına
Güneş devrilse dağa, gök kalır tek başına
Kurur esen rüzgarlar, yağmur seslenmez daha
Kadir kıymet bilmezsen, ruhun uslanmaz daha
Yitirme insanlığı, kul kabında iyi kal
Nerde varsa kötülük, bilki hep ulur çakal
Söz söyle sağlam olsun, sır al içinde sakla
Verme ağzındakini, el keser kör bıçakla
Durma hem sev, hem kokla gül çok ise baharda
Çekinme hiçbir şeyden kan akarken damarda
Hadi tut gözlerinden,öp gezdir bebeğini
Bak ne mutlu insansın, haykır hep sevdiğini
Nurcan Talay
29.04.2010
Kategoriler
