Yer yedi gökyüzünü, kıyamet koptu sanki
Ayrılığa iz sürme, için yanar inan ki
Çok pişman oluruz gel, ne olur
aşkı affet
Her dil kusur işlermiş, kov o şeytanı def et
Yıldızlar harap olur, kor dudakta ay ağlar
Düşlerimiz çıldırır, gözlerimiz kin bağlar
Azat etme sevdayı, yalnızlıkla kalırız
Kim çalsa kalbimizi inan yara alırız
Bir günahı taşımak, bin sevaptan ağırdır
Gülmeyi unutturma, kederler hep sağırdır
Geçmişe uzanınca, anılar bizi yıkar
Yürek kuyularında, kin kine kurşun sıkar
Kaçak oluruz cana, aklımız kalmaz başta
Ruh perdesini çeker, toprak yaylanır kaşta
Mateme bürünürüz, güz düşmez yüzümüzden
Yüreğimiz yanarken, yaş dinmez gözümüzden
Anlamsız kalır her söz, kelimeler terk eder
Dağılır düşlerimiz, hançeri saplar keder
Mutsuzluk gölge olur, peşimizi bırakmaz
Umut çeşmemiz kurur, bir damlacık su akmaz
Yılanlar dil çıkarır, zehir akıtır birden
Etrafımız sarılır, bu
aşk kurtulmaz kirden
Tüm bulutlar toplanır, yağmurlar göğü söker
Yasak gelir bahara, hazan dalını büker
Yangınında kalırız,
aşkı ateşe verme
Bırak bizde yaşasın, ne olur köze serme
Yer yedi gökyüzünü, kıyamet koptu sanki
Ayrılığa iz sürme, içim yanar inan ki
Nurcan TALAY
03.05.2011
"Sayfama konuk olup da yorum yazan herkese teşekkür ve selamlar. Mutlu kalınız."
Kategoriler
