Etrafıma şöyle bir baktım
Bilmiyordum bu kadar yalnız olduğumu
Birden hüzün kapladı dört yanımı
Bu İstanbul’la nasıl başa çıkarım, bu kadar yanlızken
Sonra seni buldum,ama sende tek bıraktın beni
Peki niye böle oldum
Ölmek tek çareydi benim için
Saat 04:30 gece kimse yok bu sokakta
Bitti...kayboldum İstanbul’da
Küçük bir kalbim vardı halbuki eskiden
Şimdi ise paramparça olmuş bi oyuncak
Tek arkadaşım alkol,sigara olmuş
Beni maf eden kim,hayatımı berbat eden kim
Söylesenize ben niye böyleyim
Bu soruyu sormakta geç kaldım
Bu sokağın zehiri işledi bile kalbimin derinliklerine
Bak ölüyorum yavaş yavaş
Tek arkadaşım yıldızlardı
Ama artık onlarda parlamıyor bana
Bu paramparça kalp atmıyor artık
Gözlerim ışıldamıyor eskisi gibi
Kanlar akıyor kalbimden
Ama bi gün gelirse sevdiğim pişman olup
Okusun kalbimin üstünde yazan bu sözü
"yasarken yoktun biliyorum ölürken de yoksun
Şimdi geldin ama ben yokum
İşte sevgilim
aşk bu,
Senin hiç bir zaman yaşayamayacağın ask ölümü bu"
Kategoriler
