yoksul insanların yüreklerinde
saz çalan sakallı bir adam vardı
ben kürdüm diyordu malatyalıydı
kimseden korkmazdı asiydi haklıydı
yüreği büyüktü gövdesinden
göz yaşı damlardı her türküsünden
bulunmaz bir daha onun sesinden
bir kelime etti bir gece vakti
hızırpaşalar yapıştı ensesinden
kaçtı diyorlar ama hiç kaçmadı
ülkesini vatanını satmadı
insanları öldüren zehirleri
onlar gibi beynimize saçmadı
kardeşlik diyordu son türküsünde
titreme vardı o gece sesinde
ve öldü saz çalan sakallı adam
yaşatmadılar onu ülkesinde
(siz üç kişiydiniz ya hani
bedirhan nazlıcan
vede sen suphi
cehalet yüzünden
gittin be abi
cehalet yüzünden
gittin be abi....)
Şairin Sitemizdeki Diğer Şiirleri
Yorumlar
Henüz kimse tarafından yorum yapılmamış.
Yorum Yaz
Kategoriler
