İşte...
tek kelimeyle başladı her şey...
Ve sonra dudaklardan döküldü kelimeler
yüreğinin haykırdığı fırtınayla.
Elele dolaştılar caddeleri,
Denizlere bakıp, bizim sevgimizde böyle mavi ve böyle coşkulu olmalı dediler...
Arada vapurlar geçerken biraz ürktüler
Ama aldırmadan devam ettiler yağan yağmura...
Islandılar, şakaklarından düsen yağmurlara gülümsediler
Sonra caddelerin bittiğini
Kurumakta olan nehirleri gördüler
Aldırmaz gönülleri irkildi birden
Göz göze geldiler biran ve gözlerindeki güneşi görüp sevindiler...
Sevgi buydu iste...
Seni seviyorum demeden de oluyormuş mutluluklar,
Ve gökyüzünü kara bulutların sardığı bir aksam üstüydü,
Tek kelimeyle başlayan
aşk,
Tek kelimeyle sona erdi HOŞÇAKAL...
sözüm ona size değil...
ben
aşk şiiri yazmazdım, yazsam bile mutluluk olurdu
simdi ise senin gibi gerçekleri görüyorum meğer
aşk bir mayın tarlasıymış...
bunu zaten biliyordum ama mayına hiç basmamıştım...
Saat: 14.30
06.08.2003
Kategoriler
