Aşk Şiirleri

sevgi var
beni durmadan derinlere çeken
gökyüzüne yükselten
buz gibi bir maşraba suda
gelecek ellerimi düzenleyen
bir kaşık yağ sürümlük bazlama
saman ocağı
bir göz

benim içimde bu yüzden binlerce insan
zincirlerini kırıyor
sevgiyle dikiyor bir yaprağı yerine
ham meyveyi yapıştırıyor yerine
gördünüz mü diyor denizlerin dibini
taşın altında çatlayan tohumu
ellerim gül açıyor
gördünüz mü

sevgi utangaç yüzlü
kırmızı bir karanfil
insanın her zerresine sinmeli kokusu
yerde sürünmemeli -sarhoş-
açmalı ölü gözlerini
yırtık gecenin

bu yüzden bütün insanların elleri var olmalı

bir somun eğrisinde dünyaya
düzene yağmur damlacıkları
herkes birbirinin çiçeğini hazırlıyor
bıçağın ucundan itiyor zamanı
herkes birbirinin elini karıyor
karmalı sevgi unundan

boşlukta sallanan ellerimi topluyorum
bana düşersen korkma düşmezsin