Yalçın dağların mert adamı!
Geçit vermez sanıyordum
Seni ben; dağların gibi…
Bir patika aradım günlerce
Zirvene çıkmak için
Oysa bütün yollar sanaymış
Körmüşüm…
Yeni yeni keşfediyorum
Engin yüreğini.
Eriyorum içinde,
Lâl oldu dilim,
Tutmuyor elim...
Gündüz hayalimde
Gece düşümde
Seni düşünüyorum.
Düşledikçe büyüyor
Sevgi çemberi
Çığ gibi…
Taştı yüreğimizden,
Mutluluk gibi…
01.02.2010/ 17.00/ Emine Uysal/ Manisa
Şairin Sitemizdeki Diğer Şiirleri
Yorumlar
Henüz kimse tarafından yorum yapılmamış.
Yorum Yaz
Kategoriler
