Karanlıkta açtık paslı gözlerimizi
Görmesekte Işığı
Sesimizle
Dokunuşlarımızla
Yalnızlığımızla bir- birimizi sevdik
Yarını bilmiyorduk
Ama bilmediğimiz yarını düşlüyorduk
Korkmuyorduk
Kaçmıyorduk
Ve saklanmıyorduk kimselerden
Çünkü
aşktı yaşadığımız
aşkVe korkunun
aşkta yeri yoktu
Düşünmüyorduk engelleri mesafeleri
Aramızdan gelip rüzgar gibi geçenleri
Derine en derine inmek için
Çırpınıyor,savaşlar kazanıp
Kaybediyorduk
Ama en güzel yanı
Ne kadar düşsekte
Beraber kalkmayı biliyorduk
Aşktı yaşadığımız
aşkVe
aşkta pes etmek yoktu
Artık yürüyüşler düzenliyorduk sevmeyenlere inat
Mitingler düzenleyip
Sloganlar atıyorduk
Ve kimi zaman taşlanıyor
Kimi zaman kurşuna diziliyorduk
Ve ne kadar dökülse kanımız
Akan kan gibi sele karışıp
Gözlerimizden yüreğimize
Daha bir çok akıyorduk
Çünkü
aşktı davamız
Yaşadığımız
aşktı
Ve
aşkta yenilmek yoktu
Şiirime Kattığı yorumdan ötürü değerli Kardeşim Mehmet Delete'ye teşekkür eder yorum ve şiir hayatında başarılar dilerim...
Mehmet Aküzüm
Kategoriler
