dönüp baktım geriye
bir flim şeridi gibi hayat
başrolde adımlarım
tökezlemeler,düşmeler
nereye yürüyeceğini bilmemekler
bir tokat atsam en kavisinden
neye yarar ağlamak; suskunluklar
bir tomar kâğıt parçası
karalamalar, resimler
kımıldamaz yerinden!
elbet pembe bir gül de açtı
bahar esintileri de doldu odama
gülerek yürüdüğüm oldu yollarda
kendimle dalga geçerek
kocaman bardaklarda
sevgiyi yudumladığım
eteklerim uçuştu mutluluktan
kalbim çıkacak gibi yerinden
sevda alârmları verdi
bütün duvarlarımı o'na boyadım
gülümsedi resmi duvardan
beni öldürdüğü gün öldü
buz gibi bir deniz çarptı köpüklerini
yalnız kıyılarıma vurdu rüzgârlar
aşk sandalı git gide kayboldu ufukta
kürekleri üzgün çekti kayıkçı
16. 3. 2014 / Nazik Gülünay
Kategoriler
