Sen
aşk kokulu kadın,gözlerinin büyüsün de erimek idi
aşk.
Alıp beni benden götüren, billur ırmaklarda gezdiren.
Dudaklarımda heyecanlı ve güzel heceye dönüşen.
Yanakların da açardı kırmızı güller
Yüreğim
aşk ile şakıyan bir bülbül olmuştu
Sen
aşk kokulu kadın, yıkılmaz kaleler gibiydi gönlün.
Ellerin sessiz ve görünmez prangalar vururdu gönlüme
Sevdalarda kaç bahar geçti senle
Yazdan ,sonra hiç hazan girmedi gönlüme,
Ömrüm seninle yeniden ,yenilendi.
Sen
aşk kokulu kadın damarlarıma girdin sessizce ,
Canımdan öte,benliğime eş, yolumda yoldaş oldun.
Canan idin ,canımdan bir parça,
Hayatın anlamı oldu
aşk sayende,
Aşk koktu ömrüm,sen beni
aşkla sevdikçe.
Kategoriler
