Nefesin düşlerimin surunu üflerken
Telaffuzu mümkün olmayan kentlerin
Loş kokulu ayyaş kentlerin sokaklarında
Tenimden eziyorum seni kir kir
Hayalin üryan çelişkiler rüzgârında
Tokat gibi çarpıp dağılıyor yüzümde
Sevseydin beklerdin
Ve ben beklerken
Ezilmezdim bilinmez boş bakışlarda
Bir de aahh
Sol yanıma kazıdığım gülümseyişin
Bitmiyor işte
aşk ayrılıkla
Bir yandan sesini siliyorum belleğimden
Bir yandan dudaklarımda mor bir ses
Tenimden hâlâ kalkan buğunu
Dağıtıyorum eğreti elbiselerle
Dağlıyorum izlerini
Anıları kendinden yaşlı adamların tırnaklarıyla
Yalanı göğsümden sağıyorum simsiyah
Ve dilimle emziriyorum
Kucağıma bıraktığın
aşkı
O ağlıyor
Ben teselli ediyorum gözyaşlarımla
Suskunluğun uçurum
Düşüyorum
Ellerin dağdan ırak
Elif SEZGİN
Kategoriler
