Zaman akıp giden bir olguysa
Anın içinde kaybolmalıyız biz...
Hayatın bütün yorgunlugu yetmez gibi
Kollarımda ezilen kalbimle adım adım ileryen bedenlerimiz
Teninin kokusu ruhu teslim edercesine uzaklaştım yanından
Sol yanıma düşen tesadüflerin sancısında
Soluklandığım ilaçların mümtelası kalbim
Seni ararcasına nefesimi arıyorum
Geride ne bıraktığına aldırmadan gidiyor bazen insan...
Hayat o kadar sürprizlere açıkken seni böylesine kaybetmem
Aşkı yaşayacak en güzel vakitte bu zamansız veda niye...
Bu tarifsiz acıyı yaşamak niye...
Son bir öpücükle beni bırakıp gidişin...
Seni yaşamak isterken
Bu veda niye...
En çocuksu halinle son bakış ile...
Uykudan uyandım aşık olduğum kalbinle...
En sevdiğin tebessümü kondurup yüzüme
Anıların tesadüflerine inat uzaklarda olman
Güneşin batışında sessizliğin martılara tesliminde
Yalnızlığımı varlığına adamam gibi
Şimdi sen benden hiç gidemezsin ki...
Yunus Özkan
Kategoriler
