O an zaman durmuştu.
Evrenin ruhu, bütün güzelliği gözlerimin önündeydi.
Siyah gözlerin, uzun saçların.
Gülümseme ile;
Susma arasında karar vermeyen dudakların
Dünyam durdu
Herkesin konuşacağı, dilin ilk sözcüğü
aşktı
Dudaklar konuştu
Bedenimin diliydi bu
o an işte
Hayatımın kadını karşımdaydı
Bunun tersini düşünmek,
Aşkı anlamamak evreni bilmemekti
Bu dili bilen kişi, nerde olursa olsun
İki insan karşılaşınca
Geçmiş ve gelecek önemini yitirir
Yalnızca o an
Gök kubbe altında
Sen ve ben;
İnsan hayellerinin bittiği bir andı
Bunun adı
aşktı..
Kategoriler
