Sen hüznümün ressamı
Gidişinle yüzümde bıraktığın asık suratlı resmi
Ve yalnızlığın portresi bedenimi
Sevda yokuşundaki kırık merdivene astın
Hangi dağda ceylan ölse
Sisini kaybetmiş sinsi bir yağmur
Gelir yaralarıma damlar
Gözlerindeki merhemi yanlış
aşklara sürdüğünden beri
Vicdanı körelmiş paslı bir hançer
Uykusuz gecelerimi kanatır
Oysaki sen
Gönlüme kurulmuş çilingir sofrasının tek misafiriydin
Hayatın her sahnesini
aşkımıza kaldırır,
Leyla ile mecnunun şerefine içerdik...
Şimdi nikotin kokulu bedenimle
Yokluğunu söndürdüğüm akşamlarda
Korsan hayaller kurup
Yeni bir sevda yarattım kendime
Vicdansız bakışlarındaki buzları eritebilmek için
Çıktığım yağmur dualarının kurak toprağı değilsin artık.
Ve anladım ki,
Okul tahtalarına yazdığım isminden geriye kalan
Tebeşir değil teneşir tozuymuş...
Kategoriler
