Ustalardan Şiirler

Yalniz dünyamda yalnizligimi yasiyordum
Insan sandigim baykuslarin
Gönül bagima tünemelerinden önce,
Yoktu daha düne kadar
Günlerimin birbirinden farki
Kendi gönül kazanimda kaynattigim
Sevgi serbetimle yetinirken
Servetimle sefaletimin
Kan kardesligi mutlu ediyordu beni,
Sümbül kokulu rüzgarlari soludukça
Ne dertlere selam veriyor,
Ne kederle merhabaya duruyordum
Ne kapilarindan geçiyor
Ne de kapimdan geçiriyordum
Aci denen veleti,
Pamuk ipligi misali
Bir serçe kanadina bagli degildi umutlarim,
Her sey
Birden bire dünyama girenlerin
Vefasizliklariyla basladi be ahbap
Hani varya,
Kalbimin ortasindan
Yani, onikiden vursaydilar
Gözlerime baka baka
Zerre kadar üzülmez, zerre kadar yanmazdim,
Ihanetin yarasi betermis be ahbap
Simdi ise; yüregimin karanligi
Günesime meydan okuyor manali manali
Gücün varsa dog, der gibi,
Mutlulugum ipotek altinda
Acilarimin dibi tutarken yüregimde
Hayata küskünlügüm günden güne
Mührünü vuruyor gözlerime,
Ellere ne diyeyim ki be ahbap
Gül sandiklarim yaman
Dag sandiklarim duman
Kor sandiklarim kül
Dost sandiklarim çapul çiktiysa çapul
Ellere ne diyeyim ki,
Bosver, içini daha fazla kanatma diye deme be ahbap
Içim kanadigi kadar kanamis zaten
Birak biraz daha kanasin
Birak,
Biraz daha kanasin be ahbap,
Ah ahbap ah
Su içime döktügüm gözyaslarimla
Harmanlanan dertlerimi
Hele önüne döksem var ya
Sen bile çileden çikar,
Sen bile isyan edersin hayata
Sen bile dökülürsün
Erik çiçekleri gibi yerlere,
Kimdir bu vefasizlar diye sorma be ahbap
Ali, Veli, Ahmet, Mehmet
Mine, Emine, Ayse, Semine
Ne fark eder ki hepsi birbirinden beter ise
Ne fark eder ki be ahbap,
Sorma;
Sorma ki, söyleyemem
Bu serefsizler, bu kahpeler kimdir diye
Sorma be ahbap,
Yüzlerine tükürmek içindir israrin, biliyorum
Düsünme bile be ahbap
Onlar zaten rüzgara karsi tükürenlerdir,
Deger mi be ahbap
Deger mi hiç onlar için kafa yormaya
Ben çoktan biraktim onlari
Kendi çöplüklerinde debelensinler diye,
Benim tecrubelerimin tuzu
Benim yaralarimi timar etmeye yeter be ahbap
Benim tecrubelerimin tuzu!