Ustalardan Şiirler

Daha çok olmamıştı seni tanıyalı
Yarabbim ne kadar iyi yürekli biriydin
Gözlerim dolardı senin bu iyi haline hep
Ne zaman bir şeylere kızsam
Ne zaman isyan etsem elimde olmadan
Hep sen gelirdin aklıma
Ve Öznur derdim seğmen gibiler var bu dünyada
Demek ki bunlar iyi günler
Hasta olduğumda içeri girmeden getirdiğin çorbaları
Kendi derdine üzülür gibi beni üzen şeylere üzülmeni
Annenin o konukseverliğini
İçtenliğinizi hiç unutmadım Seğmen
İstanbul’daydım
Malum yaz tatili,okulda bitiyor zaten haziran dedimmi
Aramışsın birkaç kez
Bense burada öyle yoğun öyle çok işle uğraşıyordum ki
Unutmuşum seni aramayı
Daha doğrusu kendime itiraf etmeliyim ki
Şimdi gözlerim dola dola
Bugün ararım yarın ararım deyip seni aramayı ihmal ettim
1 hafta sonra Ankara’dayım nasıl olsa
Ne kadar da yanlışmış oysa
İnsan aklına geldiğini yapmalı bu dünyada
Bir selam,bir merhaba,bir arama,gidip görme
Yapmalı insan aslında
Şiirimi okuyan herkes bunu dikkate alsın
Ertelemeyin bu dünyada hiçbir şeyi
Çünkü yarın bulamayabiliyorsunuz
Ve işte o en kötü anlardan biri
Ankara’ya gider gitmez Kızılay’a,işyerine gittim
Nasıl içim sevinç dolu seni göreceğim diye
Girer girmez bakışlardan anlamıştım ama
Yine de aklımın ucundan bile geçmemişti
Seğmen Bey trafik kazası geçirdi dediler
Yine de konduramazsın ya bazen bakışlar her şeyi anlatsa bile
Hangi hastane dedim
Gitmenize gerek yok gibi baktılar yüzüme
Seğmen Bey’i kaybettik
O an Ankara yıkıldı,altında ben kaldım
Bayılmışım
Kendime geldiğimde acı hissediyordum
Ve hiç durmayan gözyaşlarımı
Bir yandan Allah’tan sana rahmet diliyor
Bir yandan da durmadan kendime kızıyordum
Gittin,beni çok üzdün
Çünkü ilk defa bir arkadaşımı dostumu kaybediyordum bu dünyada
Acısı çok ağırdı
Senden sonra hiçbirşey eskisi gibi olmadı
Ne sokaklar ne benim Ankara’ya ve insanlara bakışım
Ne de hayatı algılayışım
Senden sonra çok şeyi öğrendim ben
İnsanlar hala aynı Seğmen burada
Bu dünyanın geçici olduğunu bile bile hala sevmiyorlar birbirleri
Hala kötülük yapmak birilerinin derdi
Hala konuşuluyor herkes
Kimse hepimiz bir gün öleceğiz,bu kavga neden demiyor
Hala kıskançlık hakim köşe başlarında
Dünya devletleri yoktan sebeplerle birbirleriyle savaşta
İnsanlar boş vermişler her şeyi
İyiliği,merhameti
Ve yok kimsenin yarına dair bir endişesi
Sen gerçek olan,biz yalan dünyadayız
Hala anlaşılmadı bişeyler Seğmen
Anlayanlar var elbet
Ama bazıları anlayamayacaklar son günlerine dek
Mutluyum ben bu kadar üzülmeme rağmen
Kıymetini bildim kendimce bu güzel dostluğun
Maillerini hala saklıyorum
Silmedim hiçbirini
Bir mailin var ki
Ne zaman açsam gözlerim doluyor
Ömrüm yeterse demişsin
Hatırlarsın İngilizce kursuna gidiyordun
Ve bende senin bana attığın maillerdeki yanlışlarını düzeltiyordum
İyi olma yolunda gidiyordun
Hırslıydın
Ve neden bilmem
Bana verdiğin bir söz varmış
Daha doğrusu vardı
Söz Öznur demiştin söz
İngilizce'yi öğreneceğim hocam
Seni hiç unutmadım
Belki görüyorsundur zaman zaman beni
Çok özlendiğini
Ve yerinin ayrı olduğunu hep bil
İyiler bu dünyada çok az insana rastlar
Tıpkı bir dahinin dünyaya 100 yılda bir geldiği gibi
Seni hep o tatlı gülüşünle hatırlayacağım
Kim bilir belki bir kuşun kanadında
Belki de bir arının balını aldığı çiçektesindir
Yerin hala çok özel ve güzel bende
Kimse koyulmadı yerine
Rastlamadı bu kız senin kadar iyi birine
Dualarım hep seninle….