Ustalardan Şiirler

Karanlıklar çöker ya hani o zifiri karanlıklar
Aydınlık doğmaz ya sabahlarına
Güneş ısıtmaz ya içini
Yaz’ın en sıcağında buzlar sarar ya yüreğini
İşte öyle içimdeki hasret
Dolmak bilmeyen bir boşluk
Ve de doldurmaya kimsenin gücü yetmeyen
Kelimelerle dahi ifade edilemeyen bu acı
Bitmek tükenmek bilmezken
Akıp giderim ellerinden
Gücümün son damlasına kadar savaşsam dahi
Bir mum gibi erir , kül gibi savrulur ve de ölüm gibi yok olurum
Kaybolurum kollarının arasından
Tutmazsan sımsıkı yüreğinle, kayar giderim yıldız misali
Sonsuzluk denen o yolculuğa, sessizce
Buluşmak ümit bile olmaz bizim için
Ben karanlıkların esiri, sense mavinin en delisi
Beyazlar yok bizim sevdamızda
Her yer zifiri karanlık ve ben kaybolup giderim bu karanlıklarda
Acıların en büyüğünü çekerim nereye baksam zifiri karanlık
Göremiyor seni gözlerim nerdesin.