Ustalardan Şiirler

geceler bir bir üstüme gelirken,
katran karası karanlık her yanımı sarıyordu usulca..
titreyen ellerimle bir sigara daha yakıyordum umutsuzluğuma...
mutsuzluk bedenimin her yerine saltanat kurmuş,
ve bir türlü gitmek bilmiyordu..
tam güvenmişken,sevmeye başlamışken
niçin böyle olmuştu,
neden duygularım can evinden vurulmuştu?
kanayan yaralarım her gecen an daha acı veriyor
ve bir türlü kapanmak bilmiyordu.
artık dostlarda dindiremiyordu acımı..
nasıl bir duyguydu ,nasıl bir döngüydü bu??
bir ihanet insanı bu hale koyar mıydı??
gözlerimden süzülen göz yaşların hesaplarını kimden sora bilirdim??
ve uzatılan elleri neden geri çeviriyordum??
evet!!evet kendi karanlığımda boğuluyordum.
Acılarla yaşayarak...
belki de böyle daha da mutluydum...