çaresizliğim ertelenebilir hanımeli yardım et
bu en berbat anında
aşkın
bu artık kanser
yüzünde gözleri olmayan ölümün
önden görünüşüdür
al dizginlerini eline içimden geç
tohumluk sözcükler dersem
en büyük acılarımı kulisten izlesem
eski bir tanıdık uygunsuzluğu
bu en berbat anında
aşkın
köprücük kemiklerinde sızlayan şimdi
o konuştukça yüzün gözün kül içinde
murdar eder tutukluğunu
şenliğimdi
kesik bir el gibi yabancılaşan
baykuş uçuşuyla küpeli sabahlara geçerdik
küçük ayrılıklarla zembereklerimizi denerdik
unutkanlığım hoşgörülebilir hanımeli
bu en berbat anında
aşkın
bu insan olma tavında
yalnızlığım savuşmuyor söz yordamıyla,
onca gayretli hedefsen
attığını vurur şarkılar
utana sıkıla içlensem
kimse suçlu değil
ben özellikle masumum
bu en berbat anında
aşkın
bu çürük çarık öğüt mezatında
gülücüklü bir ad arıyorum pişmanlığıma
Kategoriler
