Ustalardan Şiirler

Çiçekleri vuruyorlar Manolya
Toprağa düştü demet demet cesetler
Bir ihtilal safhasında şimdi bahçeler
Güller diken kuşanmış Manolya

Çiçekleri vuruyorlar Manolya
Cephe gerisinde menekşeler
Papatyaların yarasını sarıyor
Gelincikler toz duman Manolya
Duaya durdu bütün karanfiller
Zambaklar ölümü kokluyor

Çiçekleri vuruyorlar Manolya
Koyu bir hazan indi göklerden
Soldu gül benizli laleler
Artık çiğdemler açmıyor Manolya
Ezan çiçekleridir uzaklardan seslenen
Bu şafak sonudur güzelliklerin
Darağacına çekildi hırçın yasemenler
Vurdular boynunu kardelenlerin