Aşkın oltasına ben de takıldım
Kurtarın beni canım çıkıyor
Bir haine meyil verdim bağlandım
Yanıyor yüreğim canım çıkıyor
Gözlerime bakıp kurtar diyordu
Ağlarken gözlerinden sel akıyordu
Çaresizdi herkesten korkuyordu
Merhametim kabardı canım çıkıyor
Acıdım haline birazda sevdim
Alıştım galiba gönlümü verdim
Onun için şerrimi meydana serdim
Derbederim simdi canım çıkıyor
Tabiatına uyruğuna hiç bakmadım
İnsanı insan gördüm ayırım yapmadım
Namuslu namussuz hiç kafama takmadım
Burnumu sürttüm canım çıkıyor
Kimse anasından günahkar doğmaz
Düşene bir tekme daha vurulmaz
İyilik eyleyim dedim belki zayi olmaz
Daralıyor kalbim canım çıkıyor
Anam sensin babam sensin diyordu
Sevgi şefkat merhamet bekliyordu
Elimi değil ayaklarımı öpüyordu
Simdi terk etti beni canım çıkıyor
İnsan değil miydi yok muydu kalbi
Nasıl da oynadı bu en alçak rolü
Beni ya aptal gördü yada enayi
Per perişan etti canım çıkıyor
Duygusalım keşke arsız olaydım
Giden haini tez elden unutsaydım
Yenisini bulup yeniden başlasaydım
Karardı bütün dünyam canım çıkıyor
Amsterdam / 17.10.2003
Kategoriler
