ey pir-i pak gerdanında
aşkın dolunayını saklayan sevgili
kapatıp o güzel yüreğini
aşkı yasaklayan sevgili
o billur sesinde eriyen ruhuma yalnız bir dem bak
göremezsen, etten kemikten mapushanemi yak
senin için süzülür bu siyah katreler yanaklarımdan
çıkarma beni bir an olsun
aşkın tutanaklarından
sanadır, ruhumda kopan fırtınalardan geriye kalan serinlik
ancak senin gözlerindedir, içine düşüp kaybolacağım derinlik
içindeki cevahirin aynasıdır, o narin ellerin
aşkın sözlü kitabıdır, bülbülü kıskandıran tatlı dillerin
naz ile süzülürsün durmadan ufkumda
alev alev yükselirsin sana olan tutkumda
varlığında huzur bulan bir divâneyim
ey sevgili, görmez ki bu gözler senden b
aşka bir varlığı seveyim
ben sende hakkın ulu nasibine varmışım
ey sevgili, seni ben zerrene kadar ruhuma sarmışım
unutmamak kafi gelmez, ben seni her dem anarım
sönmedikçe ruhumdaki ateş, ben hep sana yanarım
ALİ RIFAT ARKU
30/09/2012
İSTANBUL
Kategoriler
