Sevgiyi gösterin zulmün indine
İnsanlığı görüp kuldan utansın
Çuvaldızı sokmaz dönüp kendine
Dosta el kaldıran elden utansın
Sözün kifayeti dilinde aciz
Her kula saldırıp edermiş taciz
Sanmasın dostlukta sefil bir gücüz
Yalanı söyleyen dilden utansın
Peteği işleyen güzel arının
Ürünü özünde rengi sarının
Emeği görmeyip haksız varanın
Erinip yemeyen baldan utansın
İyiliği pazar eyleyip sunar
İşine geldiği dallara konar
Gerçeği deyince temmuzda donar
Sevdayı besleyen yelden utansın
Yedi rengin özü canımda biter
Ayrım gözetilmez can canda yeter
Dostun dergâhında şen dilim öter
Aşka gelmeyen kul soldan utansın
Caneli´de gerçek cana mestane
İnsanı gönlünce sev tane tane
Hesapsız gecede doğar sertan´e
Güne bakıp açan gülden utansın
Sertan: Gecenin en karanlık olduğu andan itibaren dünyanın o yüzeyine gelen günün ilk ışıkları.
Kategoriler
