Aşk Şiirleri

Sevgi İnançla Doğar

Insan inandigina denkti.
Doğumdan gelen inancı
Doğanın renkleriyle
Bütünlenmiş
Güneşe yakın düşmüştü.

İnsan
Bağrı berrak gök, deniz...

İnanç, güneş dengi
Verdikçe çoğalan SEVGİ.

Güneş, hiç istemezken gitmeyi,
Geceler,
Karanlığını basardı bağrına ...

Söke söke, güneşten aldığıyla
Yıldız yıldız ışısa, aydınlığı
Yetmezdi güneşe...
Lâkin,

Haris tanrıların, gece sürgünleri
Yapay aydınlığa kanıp,
Doğumların
Denkliğini unuttular.

Bağırlar soldu,
Su üzeri rüyalar
Kayboldu...

Terk edişlerle parçalanır
Kopartıldıkça
Dengi gibi çoğalırdı
GÜNEŞ...

İnançlarının
Sevgi yoluna düşmüşler
Aynı düşün tacına
Şimdi daha sıkı,
Sımsıkı tutundular...
www.youtube.com/watch?v=qrh_0wMU8NE&NR=1