yürüdüm geceyle
içimin aykırılıkların da sen vardin
yol boyu
avuç içlerinin sıcaklığı elimde
issiz ve sessizdi sokaklar
böceklerin vızıltıları
deliyordu kulağımı
uzandım geceye
aydı yıldızdı sendin gecede
tutmak istediğimde ellerini
yoktun
öptüm dudaklarından
kanatırcasına emdim
çiğdem moru oluncaya kadar dudakların
bağından üzümleri yerken
görmedi bağcı
görmezlikten geldi belkide
gül bahçesine girdim
her ay yeniden açan
pembe-sinde gülün
incir içiydi
aç'dım gecede
tadına doymadım doyamadım
yedikçe yedim geceyle
aşktı gecenin adı…
Cemal Karsavran
Kategoriler
