Tut tutabildiğin kadar ucundan hayatı.
Sarıp sarmala pamuktan yüreğinle.
Kıskanç Sevda gecelerine inat,
Işık olup doğ haset yüzlere.
Kahır olup yağacak kelimelere inat,
Siper et kalan sabırlarını da.
Tutuklu mucizelerinde yaşa ve yaşat.
Umutlarla yoğur her damlasını
aşkının.
Kurak zamanlarını hatırla yüreğinin ,
Dudaklarının hasret kaldığı sıcaklığı.
Az mı acıydı yaşanılanlar geçmişte.
Şimdi birkaç arsız yürekle mi huzursuz olup,
Kopacak sanılır yaşanılan sevgi.
Hikayeler anlatılan hikayeler,
Kaç
aşkı son buldurur geçmişler.
Bundan mı korkacak yürek güvende iken ona.
Uyan ! kendine gel boşadır çabalar.
Birkez güven girdiyse sevgiye,
Ne geçmiş , ne haset ,
Ne de zamansız söylenen kelimeler ..
Hiçbiri yıkamaz çelikten sağlam
aşkını.
“Carpe diem” diyorum geçmişte kalanlara.
Ve Kalp sesi’ nde dem alırken kadınlığın,
Şimdi kaldır kadehini bir kez daha hayatın “şerefine”.
Carpe Diem : Anı yaşa..
Diyem işte :)
Kategoriler
