taranıyor
aşkınlık
sarıyor duydu örgenlerini
istihdaf
geceden dönen yalnızlık
algılara katıksız
söyleniyor
aşkınsal bütünlükler
berkeley ve nesnel gerçekliğe
durur mu devran
duyu üstü suskunluğa
sarılıyor kökleri imgeler dizesinin
anlamdaş dış uyarışlara
ki...
eskilerden geleceğe
hala kırmızı omuzlarda taşınıyor
sevda
şimdi yeniden
beşiklere gömdüm hüzünlerimi
gölgemsiz
kül rengi sabahlar
.......
Kategoriler
