Bir deli dalgaydın sen, denizlerden gelen,
Coştukça çoşan, tokat gibi çarpan,
Bir o kadar da boyumu aşan,
Sendeledim, düşer gibi oldum,
Ama bak, karaya vurmadım.
Bir fırtınaydın sen, semalardan gelen,
Esip gürleyen, içimi buz gibi soğutan,
Yoruldum, yürüyemez hale geldim,
Ama bak, ayaktayım düşmedim.
Bir fay hattıydın sen, topraktan gelen,
Beşik gibi sallayan, dengemi bozan,
Korktum,
aşkının enkazı oldum,
Ama bak, çarpıyor kalbim ölmedim.
Son sözüm ne bilmek mi istersin;
Yıldırım olsan; önce kendine düşersin,
Sel olsan; önce kendin boğulursun,
Alev olsan; önce kendini yakarsın,
Deprem olsan; önce kendin çökersin.
Aşka aşık olsan, önce kendini değil,
Yalnız ama yalnız beni seversin.
Aysel AKSÜMER
Kategoriler
