Bu dili,
Daha kaç kez öfkeye banmalı da
Ezmeli bu kalbi,
Onca ergen acıyla?
Alınyazımla yakın,
Gençliğimle uzakken ölüme
Daha ne kadar kalmalı
Yalnızlığın haklı sebepleri,
Bu hesap sormaz yürekte?
Oldu olacak,
Daya İzmir’i
İçini, dışıyla yoran adamın şakağına!
Gözkapaklarına sür imbatı.
Dudaklarında yakala,
Yağmaya hasret bulutun, kavruk tadını...
Hazır mısralarca aşıkken,
Bırak, adlandırma kendini bende...
Müsait bir yerde
Müsait bir zamanda
Terk etmeye uygun mevsim şartlarında
İtirazsız kabullenen kadınlığımla
İkincil kalmaktan rahatsız yalnızlığımı
Ayak ucuma bırakana dek
Gözlerime emanet sözlerini
İzin ver yanlış anlasın,
Aşkın kâfi sessizliğinde
Gözden kaçan bu kalp..!
Hükümsüz bir kadın kaybolsun
İzin ver,
Bu
aşkın göz kararı yakınlığında...
haziran-2007/İzmir
Kategoriler
