Rüzgâr tersten esince etek başa geçermiş
Dostundan hançer yiyen yedi düvel göçermiş
Halimden anlayıp da hatrımı sordun mu hiç
Yaban gülleri bile muhabbetnen açarmış
Aşkın ateşten gömlek yakası var sırtı yok
Duvarlardan ses gelir sen de bir kıpırtı yok
Gayri tesellim olmaz kalemi kıran sözler
Adamlığı tartacak terazi yok tartı yok
Onca vefaya karşı hayırsızlığa taçsın
Zavallısın basitsin bencilliğe ilaçsın
Kan damlarken gözümden hep kendini düşündün
Eyvahınla ahınla sen kendine muhtaçsın
Ne edip eylediysem bu
aşka kar etmedi
Dertle yar etti Mevla’m bahtiyarla etmedi
İstemeden yürüyen mecburi yolcuyum ben
İmtihanım böyleymiş çektiklerim bitmedi
Çaldın hayallerimi yüreğimi tüketme
Ya çek vur, ya bırak git hedefini sekitme
Derman istemiyorum açtığın yaralara
Acıyla pişiyorum duman olup da tütme
Kategoriler
