Hüzün o denli ağır ki gecede,
Sanki ayrılık gölgesi pencerede,
Siyah inadına tüm koyuluğunda,
İlk acıda böylemiydi doğduğumda?
Dalgalar kayalara öfke vuruyor,
Çakıl taşları delice savruluyor,
Fırtına hiç birini umursamıyor.
Deniz durulur mu sabah olduğunda?
Martı balığın epeyce ırağında,
Karabatak yüzeye çıkamıyor,
Midyeler taşların tuzağında,
Güneş bulutlardan sızamıyor.
Acı bir ayrılık gecesi daha,
Veda
aşkına el sallıyor,
Görmek olası değil bir daha,
Tek başına
aşkım ağlıyor.
16-12-10 00:45
Kategoriler
