Aşkı ateşin sönmüş, geride kalmış külün.
Gonca bile olmadan, kırağı çalmış gülün.
Kâbus gibi üstüne, çökmüş dermansız dertler;
Ötme mecali kalmaz, seni gören bülbülün.
Nedir seni bu denli ıstıraba sevk eden;
Sanki yaz sıcağında ortasındasın çölün.
Kim bulmuş bu dünyada cefa değil de sefa;
Görüyorum seninde tükenmiş tahammülün.
Ümidini yitirme, ilkbahardan ibret al;
Zülüflerin yeşersin, taç kuşansın kâkülün.
Gerçeklerle yüzleşmek zor geliyorsa eğer;
Taşısın seni kabre, yüklensin tahayyülün.
Garibî’yim garipçe, al bir teselli sana;
Yüreğine nakşeyle, güçlensin tevekkülün…
Garibî-Salih Yıldız……29.12.2008
.
Kategoriler
