ben neden bu kadar yalnızım
bir o kadar da bahtsız
geriye giden hayatımın
derinden izleri kalmış üzerinde
şu manasız şiirlerle isyan ediyorum
şu mavisi solmuş gök yüzünde
bir gariplik var
bu gece yüreğimde
yine ortalık karışacak gibi
masum çocukları çekin yollarımızdan
kanatlı atlarımızdan
düşecek gibiyiz
ki artık susmak da istemiyorum
başucumuzda
yatır mumları sarıklar
öylesine sessiz kimsesiziz bakışlar
bakışlar ki derin ve çaresiz
işte bu yalvarışlar
aşkadır
aşka gidiyorum
vurun beni dönmek istemiyorum
Kategoriler
