Zemheri kışlarda gizlendim
Çalınan düşlerim örüldü
Kimsesiz halimin güçsüzlüğüyle
Üşüyerek sarıldım yalnızlığıma
Titreyen dudaklarım lal
Sessiz feryadım
aşka
Gözlerim kan revan
Düğümlenir nefesim
Kor ateşimi süzdü
Döküldü yarası yavan öpüşler
Kıyıya vurdu feryadım
aşk ağıt misali
Yanan ateş menzilim oldu
Kurudum, suyun içindeki susuzluğuma
Uğramaz oldu sabahlar
Güneşim doğmaz gün dönmez bana
Zifiri karanlığın içinde kaldım
Çığlıklarım feryadım
aşka
Beyazlar utanır karanlığa serilmeye
Hüzün damlaları dayanamadı firar etti
Zemheri yemiş kuytularda kalp dillenir
Korkar
aşkı telaffuz etmeye
Sensizlik kefensiz ölüm
Sisli bir çerçevenin içinde
Ben vuslat fazlı feryat
aşka
Kategoriler
