anlamını yitirmiş ayrılıklar geçip gitti
karanlığın yüzünde oynaşan ışıklarla
son aşıklar o tatlı zehri içip gitti
ayağı yalın yüreğindeki ateşten kışlıklarla
ah dilden tene yayılan bir acıydı
aşk ki onların baştacıydı
gözleri
aşka düşmana birer umacıydı
şimdi yalnız
aşkın adı kaldı onca yanlışlıklarla
ne
aşkı biliyorlar ne de özlemi
kurulmamışken yüreklerine birkez
aşkın düzlemi
belli değil baharla mı yoksa güzle mi
aşkı yazıyorlar binlerce başlıklarla
bitmezken ruhlarında doymaz bir çatışkı
tende zannediyorlar o ulvi
aşkı
elleriyle yıkarlarken gönülden köşkü
aşka zindanlar örüyorlar içlerindeki boşluklarla
ALİ RIFAT ARKU
03/01/2014
İSTANBUL
Kategoriler
