ne olurdu gerçek yüzünü gösterseydin
aşk adına
aşkımızı kirletmeseydin
yalan riya olmasaydı aramızda
tertemiz duygularla sevseydin beni
gözlerinden akan her yaş damlasında
sen diyebilseydin
yine yanıldı her zaman ki gibi
sevgiye aç yüreğim
inandı o tatlı sözlerine
görmeseydi gözlerim keşke seni
acılar içinde kıvranmazdı bedenim
o zaman küsmezdim hayata böylesine
özlem duymazdım sevgiye
alacağım dersler varmış hayattan demek ki
uslan artık yüreğim kapılma hayallere
sevgi senin neyine
biliyorum yine bildiğini okuyacaksın
genlerinde var senin
indiriyorsun hemen yelkenleri
her yüzüne gülene aşık oluyorsun
sesiz çığlıklarımda çalkalansa da yüreğim
gelme ne olur üzerime
akmıyor artık yaş
katran karası oldu gözlerim
gelişinle anlam kazanmıştı yaşamım
gidişinle karardı bak artık akşamlarım ...
Refik
26.08.2014
İstanbul
Kategoriler
