Bir buhar damlası gibi,
Kazıdım seni yüreğimin buğulu camlarına...
Yüreğimin aynasında seyrederken bizi,
Birden dökülüverdi yüreğimdeki satırlar...
Aslında sen vardın yüreğimdeki satırlarda,
Yanlızca sen...
Bir türlü,
Son noktasını koyup bitiremediğim,
SEN! ! !
Hep virgüllerle devam ettim,
Sensiz yolculuğuma...
Soru işaretlerinde,
Hep sen vardın! ! !
Bir zamanlar seni,
En uzun cümlelere sığdıramazken,
Şimdi en anlamsız,
İki kelimede buldum...
AŞK VE NEFRET
30 Ağustos 2008
Gökhan Aynacı
Kategoriler
