Sen aklıma uğradıkça zamansız,
Yıkılır duygu bentlerim,
Ürkerek yere düşer kalpteki hatıralar,
Gözyaşlarım birbiriyle yarışırlar.
Sevdanın içinde mutluyken biz!
Saatlerin zembereği kırılsaydı keşke,
Nefret tonlu solumasaydı nefeslerimiz.
Oh dedirtmeseydik çevremizdekilere.
Ayrılık!
Aşk hikayelerinin bildik imzası.
Toz pembe hevesler; dalgalarla çeker kendine,
Aşka tutukluluk hali; gönüllü giydiğin elbise.
İnsan zehri bile bile sürer mi kendisine?
Yaşıyor bunları birer birer tüm sevenler.
Aşkı hissetmeden gitmek istemiyor gelenler.
Gül kokulu cennete de girilir aşıkken!
İrin katkılı, ateş döşekli cehennemlere de!
Yaşanmışlıklarımın gökkuşağından haz aldım hep.
Pişman olmadım hiç seni tanımaktan.
Doğadaki dengenin doğal sürecidir ayrılıklar.
Yeter ki! kalpler her zaman sevmeye hazır olsunlar.
ALEV YAVUZ
21/03/2009
Kategoriler
